طبق ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی هرگاه اموال منقول و غیر منقول یا نوشته‌هایی همانند چک، سفته و قبض و امثال آنها به عنوان رهن، اجاره، امانت، وکالت یا هر کار بدون اجرت یا با اجرت به کسی داده شده و بنابراین باشد که این اشیا یا اموال برگردانده شوند یا به مصرف معینی برسد در حالی که آن شخص که اموال نزد او بوده است آنها را مصرف، تصاحب، تلف یا مفقود کند به طوری که به ضرر مالکین یا متصرفین آنها باشد به مجازات سه ماه تا یک و نیم سال حبس محکوم شود.

جرم خیانت در امانت به وسیله یکی از ۴ فعل استعمال، تصاحب، تلف کردن، مفقود کردن اتفاق می‌افتد. (یعنی رفتار فیزیکی متهم باید مبتنی بر یکی از این چهار فعل باشد.)

این جرم هم به سوء نیت عام و هم سوء نیت خاص نیاز دارد. سوء نیت عام یعنی مرتکب در انجام یکی از ۴ فعل مذکور عمد داشته باشد و سوء نیت خاص این است که مرتکب به دنبال نتیجه جرم که همان ضرر به صاحب مال است، باشد.